OstfriesischDeutsch
allīf un aläien wēsenganz und gar allein sein
aläienallein; ganz isoliert, ganz für sich, gesondert von allem übrigen
aläienallein, jedoch nur
aläien dō dū dat dājstallein wen du das tust
dat sğap kan 'k näit aläien rēğæærenden Schrank kann ich nicht allein verrücken
häi is aläiener ist allein
häi stājt aläiener steht allein
ik blēv häil allīf un aläien stóónich blieb ganz allein stehen
ik bün häil allīf un aläienich bin ganz und gar allein